Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

evin önündedir iğde ağacın
kokusu çağırır yazına dolar
kapanır bacada yalazı sacın
dumanı bağırır sazına dalar

iteğin önünde bezeler saçmış

bakışlarında
ne var zehir zemberek
esen yeldedir
gül tenine sürdüğün

baka kalınca

esen yelin gözyaşı
döner dolaşır yolu
buğusunadır başı
diner dalaşır kolu

bir yanda esintisi

kimler anladı
kimleri dinledi gör
eni boya denk

geceye salınmış erk
geçene alınmış berk

sabahın seheri yormada kaya
yola düşüp gelen uzun uzadıya
bitecekse yolun durmada yaya
dola şaşıp gelen uzun uzadıya

sevda süremine hazanla gören

sıcakların ardından
ömür geçti güz geldi
ne soracak yarından
pıtrak geçti saz geldi

ardıç söndü sarıya

geceye hüzün dolar
kim nerede unutur
çapında belli kutur
açmadan mı solar

sevi kendine döner

gelir mi gelir
çat kapıyı da bilir
peşinde gölge
önünde durabilir

sessiz sedasız

iki yakan bir araya
gelir mi sandın aldandın
düşme anında oraya
gelir mi sandın aldandın

acıya kenetlenmişiz

gece sabahına bir hayli uzak
pencereden öte boşa bakındı
gökyüzü evreni ayınla tozak
söğütlük tepesi taşa sakındı

gözü kırpışına yıldızlarda al