Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

iki yakan bir araya
gelir mi sandın aldandın
düşme anında oraya
gelir mi sandın aldandın

acıya kenetlenmişiz

gece sabahına bir hayli uzak
pencereden öte boşa bakındı
gökyüzü evreni ayınla tozak
söğütlük tepesi taşa sakındı

gözü kırpışına yıldızlarda al

bu yanışımda güle inat
dikeni olmasın
gelgeç sevecenliğinde

ısıtanı ısıtmıyor dışım yansa da
içimde volkan kaynar elleri buz erir içimde sıcacık közde betimleyene aşk olsun

fırtınası dindi derinliğinle
karmakarışığı soracağına
hırkasına indi serinliğinle
sarmasarışığı yoracağına

yazılısı bitti sözüne akma

özgür dalgalanırken yelde
bir tutam saç olduk
sevdiğimizin başında
ayağına uzanan yolduk

gönüllerine estik

gökte takla atan da
barış simgeli kuşum
yağmur akla yatanda
çamurunda yokuşum

güne yanımdan ısıt

dal budak salmadan kaçışın neden
gözünden doymadım gittin ne diye
kor dudak dalmadan saçışın yeden
sözünden duymadım gittin ne diye

dağ bayır kalmadan güneşte solsa

yapayalnızsın
kendine yararın yok
düş ötesinde

önü aydınlık
ardında ki karanlık

atını nallatana -
yolunu kollatana
gurbet dediğin nedir
sözünü ballatana

ateşinden soğuma

bülbülüm vardı
ulaşılmaz özlemi
gül dala sardı

gül açıncaya
kokusunu duydun mu