Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bu yanışımda güle inat
dikeni olmasın
gelgeç sevecenliğinde

ısıtanı ısıtmıyor dışım yansa da
içimde volkan kaynar elleri buz erir içimde sıcacık közde betimleyene aşk olsun

gelir mi gelir
çat kapıyı da bilir
peşinde gölge
önünde durabilir

sessiz sedasız

iki yakan bir araya
gelir mi sandın aldandın
düşme anında oraya
gelir mi sandın aldandın

acıya kenetlenmişiz

özgür dalgalanırken yelde
bir tutam saç olduk
sevdiğimizin başında
ayağına uzanan yolduk

gönüllerine estik

gökte takla atan da
barış simgeli kuşum
yağmur akla yatanda
çamurunda yokuşum

güne yanımdan ısıt

dal budak salmadan kaçışın neden
gözünden doymadım gittin ne diye
kor dudak dalmadan saçışın yeden
sözünden duymadım gittin ne diye

dağ bayır kalmadan güneşte solsa

yürekten demlenişin
hep öyle kalacaksın
gerekten nemlenişin
hep öyle salacaksın

çocukluğuma dolsa

gece demine
güneş doğacak bekle
cilvesine bak

yüzünde hüzün
alın yazından tekle

bülbülüm vardı
ulaşılmaz özlemi
gül dala sardı

gül açıncaya
kokusunu duydun mu

erincime yeşil gerek
gözünün içine çeken
aklığıma temiz erek
gözünün içine döken

alkımına dolasın yar