Öyle Geldin Bana Şiiri - Murat Akyuz

Hani ilk yağmur damlası düşer ya yaprağa,
Yaprak bir sevinir, bir kendine gelir.
Sonra şaşırır hani, "Ne oluyor?" diye,
Sonra yaprak umuda keser,
Bir şarkı mırıldanır;
"Kalkın çocuklar, yağmur geldi!" der.
Bütün ağaç devrim yapar çiçekler aşkına,
Öyle geldin bana işte.
Sonra toprak derin bir nefes alır içinden,
Kökler birbirine gizlice haber salar.
Kuşlar yönünü değiştirir ansızın göğe bakıp,
Bir ışık dolaşır dalların ince kılcallarında,
Rüzgâr bile yavaşlar adını duyurmak için.
Gün, yüzünü çevirir karanlığın kıyısından;
Ben o vakit anladım mevsimler değişirmiş,
Sen dokununca dünya yerinden oynarmış.
Birden göğsümde eski kapılar açıldı,
Paslı yalnızlıklar bir bir sustu içimde.
Sanki herkes yeniden öğreniyordu gülmeyi;
Taşın kalbi, suyun dili, göğün sabrı bile...
Gece kendini bırakıp sabaha yaslandı,
Zaman avuçlarımdan usulca çıkıp durdu.
Ne varsa eksik kalan tamam oldu seninle,
Öyle geldin bana işte, öyle bir ömür gibi.