Küfür Şiiri - Murat Akyuz

Küfre çöktüm bu gece,
Gelmişine, geçmişine, geleceğine.
Söz değil bu, bir gölge büyüyor içimde,
Âleme, âdemoğlunun çürüyen yüzüne.
Kuytularda ölüm biriktiriyorum,
Islıkla çağırıyorum karanlığı.
Ormandan geldim, üstüm kül, içim duman,
Her ağaç yangına susamış, her kök karanlığa.
Küfür dilimde paslı bir bıçak,
Gönlüm karanlığa meyilli.
Öfkem denizleri yuttu çoktan,
İçimde boğulan bir ses var, isimsiz.
En masuma değdi kirim,
En suskuna bulaştı gecem.
Bir çığlık oldum kendi içimde,
Dönüp dolaşıp yine bana çarpan
Gece uzuyor, duvarlar daralıyor,
Sesim yankılanmıyor artık.
Küfür bile yoruldu dudaklarımda,
Sadece karanlık konuşuyor.
Ve ben…
Adımı unutan bir gölge gibi,
Kendi içimde kayboluyorum.
Çünkü bazen en derin küfür,
Sessizliğin içinde büyür.