Çocuktum ben
Sürekli ayakkabılarını ters giyen
Burnunu koluna silen
Horozlardan ödü kopan
Minicik, küçücük bir çocuk
Akşamları durakta babasını bekleyen
Babası gelince ona hiç bugün seni çok özledim diyemeyen
Kara kaşlı, kara gözlü, kara lastikli bir çocuktum
Belki sizin orda soğuk kuyu derler ama bilen bilir soğuktur
Çocuktum ben
Ürkek küçük minicik
Bulduğu her gazeteyi okuyan
Plaka harflerinden kelimeler üreten
Her şeyi merak eden
Annesine hayran, sevdiğine divane
Kocaman bir çocuğum ben...
Kayıt Tarihi : 30.10.2026 11:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!