Ağaç Gölgesi Şiiri - Murat Akyuz

Önce kendi kendine kalmalı insan
Güldürebilmeli kendini doyasıya
Ve tabii ağlatabilmeli soluksuz,
Kendi kendine kalmalı insan
Yalnızlığından hiçliğine giden o ince çizgide
Bir cambaz edasıyla yürümeli
Hiçliğinde kaybolmak, hiç olmamış gibi
Kendi kendine kalabilmeli bir insan
En deli kavgalarını kendisi ile etmeli
Boğazı yırtılırcasına kusmalı bütün kinini kendisine
Ve kıskanmalı kendisini hesapsızca
En önemlisi de ne zaman özlese kendisini
Bulabilmeli bir ağaç gölgesinde
Önce kendi kendine kalabilmeli insan.