Enkaz Şiiri - Murat Akyuz

Yıktım bu şehri senin arkandan
Soğutup içtim bütün çayları
Çorbalar hep tatsız tuzsuz oldu
Ne severdik beraber balık çorbası içmeyi
Öldürdüm ne varsa yaşayan
Bütün çocuklar büyüdü pervasızca
Bir daha gökyüzünü görmedim
Yağmurların bile yüzüne bakmadım
Kuşların kanadından umutları söktüm
Göçenler gitti kalanlar göçmedi
Bütün yollarım çıkmaz sokak oldu
Ben de iyi olan ne varsa
Boğazımda kaldı
Sabahları kalkmadım
Geceleri çoğalttım
Aynalara seni değil
Benden kalanı gösterdim
Herkes biraz eksik doğuyor zaten
Kimi seni kaybediyor
Kimi kendini
Kimi de ikisini birden
Ve şimdi
Bir tek ben kaldım
Yıkıntıların arasında
Elimde soğumuş bir çay
Masada iki tabak
Birinde balık çorbası
Ötekinde
Hiçbir zaman gelmeyecek olan sen.