Sustum Şiiri - Murat Akyuz

Gözlerimden avaz avaz çığlık atarcasına sustum
Sesimin keskin tarafı avuç içimi kanatırcasına
Gece mi gündüz mü bilmeden alaca sabah gibi
Bir kahkaha atıp
Hahahahahaha
ağlamak eşiğine gelip delirircesine
Terli terli su içip çatlayan atlar gibi
Sustum
Kör kütük sustum
Biliyordum son türküm sanaydı
Bilmediğim bozlak mı ağıt mı olduğuydu
Zahidem kurbanım ne olacak hâlim ile
lambada titreyen alev üşüyor
arasında oturdum
Serin akşama selam ile doldurdum bir kadeh
Kadehin dibinde gece çoğaldıkça, ben eksildim.
Her yudumda biraz daha unuttum adımı.
Gölgem bile sırtını döndü bana,
Sessizlik mezar taşı gibi dikildi karşıma.
Ve anladım;
bazı vedalar ölmek değil,
Yaşarken kendinden
yavaş yavaş vazgeçmekmiş.