Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sezai Karakoç'un en beğendiğim şiirlerindendir. Kadın aforizması satır aralarında çok güzel işlenmiş..
ve yüksek sesle okumak bir şiiri
yağmurun telleri ıslatmış olması gerçeğini örtbas etmiyor..
Şiir adındaki dizgi yanlışı bir yana 2. Yeni'nin ilk ürünlerinden biri bu. Teknik olarak çok sağlam bir KARAYILAN'ı, KAPALIÇARŞI'yı tercih ederim.
sevgili Sezai Karakoç harika bir şiir ama ben burada sen İstanbul kokardın'ı görmek isterdim
hürmetler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta