Osman Öcal Şiirleri - Şair Osman Öcal

Bilen Bilir Evi Barkı Bucağı

Bilen bilir evi barkı bucağı,
Anayurt kokulu baba ocağı,
Bağrına beleyen ana kucağı;
***Abdalınam Koru yürüsün namın,

Ödüle boğulup mutlu gününde,
Bizim köyün adaleti dul kaldı.
Bir seher vaktiydi eşik önünde,
Bizim köyün adaleti dul kaldı.

Köyde birinciydi kirpiği kaşı,

KÂR DERİM


Üç sevdiğin şeyin nedir sorarsan
Ana derim baba derim yâr derim
Bundan başka daha neyi seversin

Yürek Uru İçe Kanar(Gülce-Ziyadeli Yunusca)

Eskimiş yaşıma günler eklerken,
Yürek uru içe kanar;
…………………..Delmedin oğul,
Gözlerim kapıda seni beklerken,

Var mı şu âlemde benden varsılı,
Her türlü cefanın cüzü var bende.
Bohçamızda kat kat hüzün basılı,
Sekseni doksanı yüzü var bende.

Ne sözüm dumanlı ne dilim zülde,

Vasiyet-II (GÜLCE-ÖZGE)

Yanlış nesne koymadık gözesinin başına,
Ne akarsa kurnadan o dökülsün oluktan.
Ey benim nazlı kızım geldin olgun yaşına,
Şeytanın tahtı büyür akıldaki yokluktan;

TUĞRA II İçin ADRES Topluyorum

Bana özelden açık adres ve telefon numarası gönderenlere TUĞRA II yeni çıkan kitabımı hediye olarak KARGO ÜCRETİ ALICIYA ait olmak üzere göndereceğim.

Yayınevi: BAY yayınları- Prizren-KOSOVA

Ne ataşa yandım ne nara yandım,
O Eşşek gözlere yandığım gibi.
Ne alına yandım ne mora yandım,
O Eşşek gözlere yandığım gibi.

Tepeden tırnağa bütün bedene,

Kökleri derinlerden çıkıp gelen milletin,
Dar günün eşiğinde düşmüş nice kalası;
Yıldırımlar misali akıp gelen milletin,
Asırlara hükmeden tutsak kalmış balası.

Dizginlenmiş apansız bozkırların atlısı,

Yine sitem ile anmış sevdiğim,
Derdini bir türlü avutamamış.
Akıtıp yaşını vay siğim siğim,
Uyutmak istemiş uyutamamış.

Gam yağmuru bırakmamış peşini,