Osman Öcal Şiirleri - Şair Osman Öcal

Erlerimiz celasun acunaylar çigendik,
Ülkümüzde birleştik izindeyiz Başbuğum.
Büyürken yürek yürek açmazlara direndik,
Dirildik dirileştik izindeyiz Başbuğum.

Dal bizim çiçek bizim meyve bizim kök bizim,

Benlik İle Dava Güden

Benlik ile dava güden,
Şetminin zengini olur.
Küfürle gelişen beden,
Boş şişenin cini olur.

İlhami Bulut
Sormayın halimi ey bahtı kara dağlar
Bir sevdaya düşmüşüm alevi çiğdem gibi
Yıllanmış türkülerin nefesi yara bağlar
Yanık kaval havası şeyh kızı Sanem gibi…Osman Öcal

SÖZ KONUSU VATANSA

Vahamet mi var ki susmuş diliniz
Vatana sevdayı yazmaya gelin
Uzanıp kaleme yazsın eliniz
Yoksula zulüme kızmaya gelin.....osman öcal

İlkbaharda gazel kıldı yaprağı,
Gül açtırdı yüzümüzde şaplağı.
Ataların emaneti toprağı,
Satıyorlar bu takımı tutsak mı?
Söz milletin başımızdan atsak mı?

Tan vaktinde duasını bölüşen,
Dillere sor dillere sor Hakk beni.
Yerde toprak gökte ayla öpüşen,
Ellere sor ellere sor Hakk beni.

Boz yazıda öksüz oğlan bitince,

Âşık Garip (GÜLCE-BULUŞMA)

-I-

Gündüzü çiledir gecesi çile,
Benzemez âleme işi Garip’in.

Meylettim güzele zora düşledim,
Cennetten huriye sevda çok imiş.
Sevgi yumağını zara işledim,
Umutsuz sevgide hayır yok imiş.

Yar elinden gelen ağu bal olur;

Mayıslar Kutlu Bana

İçin için yandığım dilimden köze düşen,
Sen geçmişin aynası ey diyarı İstanbul!
Dile gelip söylese her bucağın her köşen,
Nice aşka cezbeydin gönül yâri İstanbul.

Uyan Artık Gafletten

İslam dini buyurmuş; mümin mümine kardeş;
Kenetlensin yürekler, varlığınız bir olsun.
Hasleti perçinleyip, eşin dostunla paylaş;
Koparın zincirleri, iradeniz hür olsun.