Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Müminin benzi solmaz mümin kale direğidir
Nefsi ayakla ezmek koca ömrün ereğidir

Dişimin ağrıdığı yerde gezinir dilim
Yüreğim yas tutarken başımdadır ellerim

Oynarken çiftetelli
Yaşım oldu tam elli

Zülüf gibi saçlarım
Ne zaman ağardınız

Yaşam su gibi
Akıp gittiği zaman
Beni terk etme

Muhtacım sana
Su verecek bulunmaz

Zübeyir Can’a ithaf edilmiştir.

Gidilecek yer kalmamış
Nereye gitsen Medyen
Nereye baksan Eyke

Senin sevgine
Karşılık vereceğim
Ömrüm boyunca

Kırıldığımda
Seni affedeceğim

Şükrü Atay üstadıma ithafen;

Yeni bir başlangıç yapmalı insan,
Baharda yüreğinde çiğdemler yeşerterek.
Düşlerinin ardı sıra koşmalı pervasızca.
Ne de olsa her engeli keser hayalin keskin kılıcı.

Gece nöbetine devam
Veysel’in dediği gibi ‘çay var içersen’
Elazığ’dan orcik geldi yersen
Zaman kısıtlamam yok, yalnızım
Sohbet var edersen
Gel hadi, bezelye çiçeği kokulum

Çekim gücü var
Dünyanın merkezinde
Ve gözlerinde

Elma ve ceviz
Yere dikey düşüyor

........Değerli Üstat Ömer Duru'ya ithaf edilmiştir.


I

Sevdalar