Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Süsenler

sabahın cam kırığı kıyısında
güneşin nasır tutmuş bağrına
mor bir merhem sürülür

Susuyorum
Söylesem tesiri yok
Susuyorum

Gönlüm razı olmasa da
Kitap gibi sessizim

Tahterevalli
Seni göğe çıkarır
Beni bırakır

Sen hep göklerde
Ben zeminde durayım

İlkbahar bana dargın besbelli
Çiçekler ve yeşilliklerle her yer kapandı
Toprakta çirkin bir yer kalmadı
Kışın kapattığım gönlümü
Sonuna kadar açmanın hayallerini kuruyordum
Kır, bayır dolaşmayı planlarken

Kul hakkı olmazken ahrette azık
İnsan kardeşine atar mı kazık
Az menfaat için ne kadar yazık
Tarikatta bunu öğreten mi yok

Binlerce hurafe din diye yaşar

Taş olsa kiraz
Kolye olurdu biraz
Boyunda kiraz

Taş olsa kiraz
Yüzük olurdu biraz

Bir taştan sevgi beklemek anlamsız
Ve taşın içinde yaşam aramak.
Yürek moloz, eller buz gibi mermer…
Kış bitse bahar gelse ne olur?
Hiçbir çiçek açamaz ki bir taşta

Ha İstanbul, Bakü; ha bize Tebriz
Oğuz boylarından, hepimiz biriz
Ayrı yok, gayrı yok, sevgimiz bariz
Sorsalar kimsiniz? Biz Türk’üz deriz

Kâmil oldum sanarak, çıkma sakın ortaya
Nefsinin arzuları, yiter mi sor teftiş et
Herkes işini yapar, hemen gelme oltaya
Fırsat versen Şeytan’a, üter mi sor teftiş et

Yolu kaybeden böcek, kuş dolu dala konar

Aksakallı dede nur yüzlü nine
Kalkıp teheccüde hep secde etti
Allah sevgisiyle yanan her sine
Kalkıp teheccüde hep secde etti

Kıyamda bekleyen dumanlı dağlar