Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Akar deli Dicle sevda götürür
Cudi'nin dertleri ömür bitirir
Gabar’ın bağrından petrol getirir
Yurdumun ufkunda yanan bir nurdur

Cizre’de Nuh yatar Hakk’a yol saçar

Sırrın Aynası

Zamanın ötesinden sızan bir parıltı bu,
Toprağın ağır uykusundan uyanan.
Kendi sesine, kendi yankısına,
Kendi gölgesine hayran bir yolcu.

Her ikisi de Âdem’in oğlu
İlk şehit iken ne yazık Hâbil
Kardeş katili olmuştu Kâbil
Biri masumdu diğeri suçlu

Yoksan yanımda
Yüreğimde özlemin
Bendini aşar

Elimde kalem
Duygular şiir olur

Çileler yaşam boyu, sanki bitmez sanılır
Bir derde deva olan, hep hayırla anılır
La Fonten’den masala, çocuk gibi kanılır
Kombiyi kapat hanım, ısınmak da neyime

Verilip tutulmayan, bir sürü sözler duyduk

Bacası tüten
Tenceresi kaynayan
Sıcacık evler

Mutlu çiftçiler
Ekin dolu tarlalar

Rugan köselelerine bakmalara doyamazdı
Çizilir mi korkusuyla ortalığa koyamazdı
Hususi günler dışında giymeye de kıyamazdı
Bugün ayakkabıları duvar dibinde duruyor

İki damacana suyu sırtında götürürken o

Siyah bir yavru
Havlamaktan yorulmuş
Umursanmayan

Acı çekerken
Yara bere içinde

1

Perdeleri örtünce mahallenin teyzesi
O anda hissedilir yalnızlığın nefesi
Işığın peşindedir bilinmezlik adresi

5

Yarım kalmış sözcükler akıllarda dolaşır
Ne yazık esrik biri para diye yaklaşır
Oradan kaçmak için bacakların dolaşır
Alkolün pis kokusu nefesine bulaşır