Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Yaşam perdem düşmedi henüz
Perdeyi kader kapatır
Rüzgârın yüzüme haykırması cesaretimi kıramaz
Karanlığın kaçması için taş fırlatacağım
Çürümüş meyvelerin etrafında sinekler döner
Cam çöplüğünde bir zümrüt çıkar karşıma

Yanınca yürekler kızgın tavada
Sevdadan uçulur elbet havada
Coşarak duygular mutlu yuvada
Umutlar yeşersin yarına doğru

Kaptırdım gönlümü kaybettim aklı

Cesaretle açmalıyız umut tünellerini,
Sırtımıza binen hüsran tepeleri arasında her zaman.
Her zaman fare gibi sessiz kalmak yerine,
Korkaklık kırıklarını alçıya almalıyız,
Hele bahar mevsimindeysek.

Zorlukların gökkuşağında yaşam uzun bir maraton
Üst dallar alt dalların sırtına biner
Dünya kurulduğu günden beri,
Alt dalların da derdi yukarı yükselip güneşe yürümektir
Daha alttakilerin üstüne basar onlar da bunun için

Dost dediğin dostunu ta yüreğinden tanır
Dostunu incitmekten dost gönüller utanır

Persefoni gibi
Ölüler ülkesinde beklemene gerek yok
Cırcır böceğinin ötüşü
Gecenin geç saatlerini bitirir
Fırtınalı coşkular
İpeksi otların arasında dolaşır

Uzaklardasın
Binlerce kilometre girdi aramıza
Yürüyerek gidemem yanına
Koşsam bile faydasız

Görüntülü konuşurken seninle

Söyle yaptığın nedir? Deyiver iki gözüm
Senden uzak durmak mı? Bu mudur bana çözüm

Yeşil, kırmızı, siyah; sarı, pembe, mavi, mor
Sana dokunamamak, elbette içimde kor

Türk’ün bitmez destanı
Aziz bilir vatanı
Hürmet ile yâd eder
Yurtta şehit yatanı

Kızıl elma Turan’dır

Vazgeçmedim Asla

Asla uşak olmadan
Adam gibi durdum
Kimseye umut bağlamadan
Küçük hayaller kurdum