Bir yaz akşamı
Acemi, ürkek telaş içinde
Gözlerin gözlerime kilitli
Avuçlarımda ellerin
Donumuza kadar ıslanalım seninle
Paçalarımızdan dökülsün yağmur suları
Al sevgini kalbime çal geriye dönme
Bitsin hazan mevsimi yüzüm yokluğa dönsün
İpekten bir kilime resmini yapsam
Penceresi kırık odama assam
Yedi kilit vursam tahta kapıya
Yedi anahtarı sarsam yedi yaraya
Bakıpta üzülme pejmürde halime
Yitik bir sevdaydı benimkisi zaten
Çığlıklarım sessiz ,gizliydi ağlamalarım
Bir hıçkırıkla başlardı hasretin geçmek bilmezdi
Sahipsizdi içimde sana dair ne varsa
Senin ahın vardı yüreğimin derininde
Yelkenlerim senin rüzgarınla dolu
Sürüklemdiğim her yerde sen varsın
Bu uçsuz bucaksız mavilikteki sonsuzluk hissi
Ufku zorlayan umut
O umutla şekillenen varlığın
Bu yeşil örtü
Kaç kez öldüm, kaç kez küllerimden yeniden doğdum
Oturup saymadım bile
Gök aynı gök, güneş aynı güneş, görüyorum.
Değişen yalnızca ben.
Bakmakla görmediğim
Okumakla öğrenemediğim ne varsa
Güneş güldüğün,
Yaşamak olduğun yerdir
Dünyanın yükü, gamı, kederi
Umurumda değil
Yeterki, ellerin avuçlarımda terlesin
Başı okşanmamış bir çocuk muhtaçlığı sana hasretim
Elimde geçen bahardan kalma Kurumuş Çiçeklerle yolunu bekliyorum
Gel, yeşert kuru dalları
Yeşile boya umutlarımı
Boynu bükük yetim bir çocuktu sana hasretim
Bilmezdin
Bir Ah 'la insan kaç yerinden kırılır
Ve her sabaha nasıl bir umutla uyanır
Bilirmisin
Kurduğu hayallerin azade sınırsızlığında
Hayatına adım atmak
Cesaret ve adam işiydi
Sessizliğe bürümüş bir yalnızlık değildi sadece
Bekleyişin
Bir pencere kenarında yol beklerken
Ömrünü yolcu etmiş bir yorgunluktu beni bekleyen
Şükürle çoğalan çoğaldıkça yetmeyen şeylerde var hayatta
Seni sevmek tamda öyle bir şey
Ne kadar çoğalsa sana olan tutkum
Yinede yetmiyor bana, yüreğimi ılıtan o duygu
Yaksın, yıksın, kül etsin istiyorum bütün benliğimi
Seninle başlayan, seninle son bulsun istiyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!