Dikiş tutmaz dinmek bilmez acılarım var
Tende can, kafeste kuş yaralı
Sevdan yüreğimde
Yedi kapı ardında, yedi kilit
Sabır, özlem, keder ve umut
Karışır herşey birbirine
Gidenler değildi
Her gelen bir yanımızı alıp yarım bırakan
Hicrana bağlayan yaralar açan
Hemde kör bıçakla
Öyle acımaklı değil
Gaddarca, defalarca saplamaktan haz alarak
Gel etme
Avuçlarımda toprak kokusu
Gözlerinde rahmet var
Yıkansın bakışlarında kederim
Tohum topraktan semaya ulaşsın
Bitsin bu hasretlik bitsin bu gurbet
Kulağına fısıldamak için en güzel şarkıyı dilimin ucunda tutuyorum
Dur durak bilmeyen hasretime adını verdim
Gelsen,
Adına şarkı söylesem çirkin sesimle
Hayat öyle kitaplarda anlatıldığı gibi
Mutlu sonla biten peri masalı değil
Belliki mutlu olmanın bir yolu yok senle
Çık gel birlikte yanalım
Ruha eziyet, bedene meziyet kazandıran ateşte
Bir insanın gidişiyle yıkılır mı bir şehir
Bomboş sokaklar, Viraneye dönmüş karanlık evler
İn cin top oynuyor boşluğunda kasvetinde
Yaşamdan eser yok
Yokluğun koynunda bir ben birde hasretin
Gidiyorum
Ardımda,
Yaşanmamış ömrüme devrilmiş
Yarım kalmış bir aşk
Hayallere tutsak pişmanlıklarım
Kimseye kalmayan, bana yar olmayan sırdan bir odaya hapsolmuş
Gidiyorum hayatından
İz bırakmadan
Ardıma dönüp bakmadan
Günahın cehennemle sınanması gibi çetin
Telafisi olmayan son nefesteki pişmanlık gibi hazin
Sonu hüzünle biten her masalda yarım kalan
Geldik, soluklandık ve gidiyoruz.
Vuslata ermeden
Umutlar sönük
Hayaller yıkık
Bir arşın bez
Kimine Ah
Git
Yalnızlığımda sana yer yok
Aşk iki yalnızlık tek kişilik
Soğuk bir kış masalı üşür odamda
Bedenimde ruj lekeleri
İçim daralıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!