Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

İçimizin pembe denizinde ,
Sabrımızın sınırları yüzüyor ..
Günün her saatinde ,
Gökyüzünde ,
Bulutların içinde ,
Çocukluğumuz geziyor ...

Birine gerçekten değer veriyorsanız
Bu duygu sahte olamaz !
Çünkü ;
Yalan duyguların ve kelimelerin hedefi ,
Yüreğinizde değer taşıyan birini asla bulamaz

Bazı insanlar, içlerinde nasıl boğuluyor, kim bilir ?
Asansör kabininde karanlıkta mahsur kalmış kedi gibiler ...
Bilmeden kapıyı açıyorsunuz ! ..
Korkup ürperiyorsunuz ama yine de merhametle yaklaşıyorsunuz;
Üzerinize atlayıp tırmalayıp kaçıyorlar...

Kimseden bir şey beklemiyorum diyenler ;
Değer verdiği herkesten nankörlük gören alacaklılardır !
Bazı duyguları yaşamadan anlayamazsınız .

Aslında kimse kimsenin
gerçek hikayesini bilmiyor !
Bunu ancak beraber yaşarken anlıyoruz...
Olmayan şeylerin hikayesini yazanlar,
Farklı şeyler bekleyenler için,
Ben uygun biri değilim!

İnsanlar birbirlerine derin bakmayı unutmuş !
Gözler buluşursa ,
Biri diğerinin zarar vereceğini düşünüyor !
Oysa yaşam başlı başına bir renk,
Bir ahenk bir duygu yumağı .
Mesele onu görebilmekte !

Güçlü görünmek için ,
Dışarısını süslemek yeterli değil !
Siz bakmayın gösteriş yapanlara ;
İçindeki yoksulluğu görseniz ,
Ruhunuzun sizi dansa kaldırmasına
Her gün teşekkür ederdiniz ...

Pozitiflik sadece insanlara mı özgü ?
İyi dekore edilmiş düzenli çiçekli evler,
İçinde yaşayan insanlara ;
Huzur ve uyum duygusu yaratıyor .

Yüreğine hasret düşmesin bir kere ;
Duyguların bileklerinden zincirlenmiş gibi
sonsuza dek esir yaşarsın .

Çoğumuzun başına gelmiştir ;
Gençliğin zirvesinde olduğumuz ,
Kanımızın kaynadığı günlerde ,
Tanımadığımız bir semtte ,
Bir daha karşılaşma imkanımız olmadığı ,
İki yabancı olduğumuzu bildiğimiz halde ,