Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

İnsan yaşlandıkça
Başka türlü bir yalnızlık yaşıyor
Sanki bu dünyadan hiç geçmemiş,
Mucizevi dönüşümler yaşamamış,
Doğru yoldan başarıya ulaşmamış,
Zor şartlarda çalışıp ter dökmemiş,

HAYAT , kimin gerçek kimin sahte olduğunu bilerek yaşadığın bir YOLCULUKTUR .

Seven insan sevdiğinin yüküne muhtaçtır .
Kaç sene sürecek diye düşünmez !
Feda edilen bir şeyler mutlaka olacak .
Gücü yettiğince ibadettir o yükü taşımak .
Yoksa ne anlamı olurdu;
Sahipsizliğin yalnızlığında ,

Çok karizmatik bir erkek olabilirsin !
Güzel bir gelirin, tatlı güzel sözlerin de olabilir... Yakın çevrene arada sırada neşeli pahalı masalar da kurabilirsin !
Ama bir kadına, bir çocuğa, elden ayaktan düşmüş annene babana kol kanat geren
sevgi dolu bir yüreğin,
Aile sorumluluğu alacak adamlığın yoksa, boşsun!
Nüfus kağıdında erkek yazsa ne yazar...

Sabır ve Sabırsızlık:
Hayattaki her davranışın bir amacı vardır.
Yaşam sayısız zorlukları çıkarır;
Bazı durumlar aşılmaz gibi görünür ,
Bazıları beklentilerimizle uyuşmaz .
Kin beslemek zayıflıktır.

Martı dalgadan korkmaz .
Çünkü ; güvendiği deniz değil !
"Kendi kanatlarıdır ! "

Allah insanlara
konuşma yeteneğini
Yalan söylesinler
Küfür etsinler
Birbirlerini aşağılasınlar diye
Vermiş olamaz !..

Kimse bizden bir şey almıyor !
Biz kaçırıyoruz bile bile ...
Belki gelecek Ekim ;
Şimdi olduğumuz yerde olmayacağız !..
Belki gelecek Ekim etrafımızda aynı insanlar olmayacak !..

Yıllar ne çabuk geçti...
Mevsim artık sonbahar...
İçimizde biraz bahar, biraz hüzün var...
Estikçe sevdiklerimizin kokusunu getiriyor rüzgarlar.
Bazen yağan yağmurların altında yürüyoruz,
Şiirler yazıyoruz bilmediğimiz sevdalara.

Benim günüm bahar .
Senin günün kış .
Güneşin sıcağından ...
Baharın renklerinden vereyim .

Üşümüşsün ıslanmışsın .