Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

İnsanlar birbirlerine derin bakmayı unutmuş !
Gözler buluşursa ,
Biri diğerinin zarar vereceğini düşünüyor !
Oysa yaşam başlı başına bir renk,
Bir ahenk bir duygu yumağı .
Mesele onu görebilmekte !

Güçlü görünmek için ,
Dışarısını süslemek yeterli değil !
Siz bakmayın gösteriş yapanlara ;
İçindeki yoksulluğu görseniz ,
Ruhunuzun sizi dansa kaldırmasına
Her gün teşekkür ederdiniz ...

Yanlış insanlara denk gelmeniz,
Benzer biri olduğunuz anlamına gelmez.

Kalbiyle yaklaşanlar,
Masum düşüncelerinizin karşılığını verir.

İki yüzlü değilim ama ;
Hayata bakan iki yüzüm var .
Beğendiğim her şeyde seni görürüm
İstediğim her şeyde seni düşünürüm
Her an seni hissederim
Sende saklıdır kalbimin yarısı

İçimizde henüz yazımı tamamlanmamış iki kitap var.
Biri; kimselerin okuyamadığı,
Vakti zamanı geldiğinde yüzümüze okunacak,
Yaradan'dan, başka kimsenin bilmediği sırlarla dolu kitap...

Bir de hayatımızdan derlediğimiz kitap var ki, Ona "yaşantımız, şahsiyetimiz" deriz.

Pozitiflik sadece insanlara mı özgü ?
İyi dekore edilmiş düzenli çiçekli evler,
İçinde yaşayan insanlara ;
Huzur ve uyum duygusu yaratıyor .

Biz mektuba cevap gelsin diye günlerce beklerdik.
Onlar mesaja hemen cevap vermeyene kızıyorlar.

Biz jetonla ankesörlü telefonda sıramızı beklerdik.
Onlar tek dokunuşla görüntülü birbirini arıyorlar.

Hayat böyledir işte ;
Aspirin bile içmeyen yüreği merhametle dolu Adamı toprak alır ;
Çevresini kahırdan kanser eden kötü kalpli vicdansızlar hayatta kalır .

Onlar gerçek hazinemiz değil mi?
Her söylediğimizi dikkatle dinleyen,
Her seferinde ilk defa karşılaşmış gibi
Bize içtenlikle yaklaşan,
Her fırsatta varlığımızı takdir eden,
Hatırda eksilen ne varsa

Bazı insanlar ;
Fesleğen ruhu taşır !..
Farkında olur olan bitenden ...
Yapraklarına dokunulmuş gibi ,
Dünyaya duyarlı kılar yüreğini ...
Duyarlılık 🌿 tepki göstermeye ,