Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Hangi yönümüzü beslesek ;
Yüzümüz kalbimiz değişmez !
Biz istesek de kötü olamayız
Hamurumuz sevgi ve iyilikle yoğrulmuş

Elalem ne derse desin aldırmayız,

Evlerimizin anahtarlarını komşumuza verip,
Biz bir hafta yokuz ,
Aç kapıyı çiçekleri sula devrinden ,
Apartmanların dördüncü kat pencerelerini ;
Demir korkuluklarla kapatıp ,
Kendimizi çelik kapıların ardına ,

Bazı günler vardır hani !
Sevdiğiniz İnsan
Zamansız terk eder sizi ..
Derin bir sessizlik olur ...
Ama içinizde çok güçlü !
Kaptanı denize düşmüş ,

Ne kadar tersine gidersen git !
Anne baba duası aldıysan
En güzel yerinden ,
Yine yakalar seni "Hayat !"

Zor bir ruh halidir fesatlık !
Kendilerini sizden daha marifetli ,
Sizden daha alımlı ,
Sizden daha güzel ,
Sizden daha üretken olduklarını kurgulayan
O kadar çok kompleksli insan var ki ;

Kahve gözlü esmer birini tercih ediyordu Nihayetinde, böyle birini buldu ve ayrıldı.
Artık anlamıştır ;
En geçerli insanın güven veren insan olduğunu !

Güvensizlikle örülü duvarlar arkasında,
Kaygıyla baş başa kalan insanlar ;
Olumsuz davranışlar karşısında ,
Kendini çocuk gibi korumasız hissederler .
Aynı davranışları başkasına yapmamak ve
Kötü düşüncelerden korunmak için ,

İnsanlar gençliğe adım atarken ,
Yetişkinlerin yaptığı şeyleri yapabilmek için
Biran önce büyümek isterler !
Yetişkin olduklarında da
Keşke gençliğimde yaptığım şeyleri yapabilseydim demeye başlarlar...
Gençlik yıllarının heba olduğunu düşünürler

Duyguları değişmeden ayrılanlar ;
Kahırdan kaçamıyor !
Kahrolmak da bir bağlılık çünkü !
Dünyanın kaç bucak olduğunu
öğretiyor sana bu sonuçlanamayacak duygu !
Kahır bulutlarının içine boğuluyorsun

Gece olunca ,
Eller ayaklar çekilince ,
Derin derin nefes alıyorum .
O gün yaşadığım iyi şeyleri içime ekliyorum .
Kötü yansımaları dışıma atıyorum ,
Nefes aldığım her güne