Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Ağzımızdan çıkan kelimeler,
Bazen taş gibidir ,
Söylenenin midesine oturur !
Bazen mermi gibidir ,
Yüreğini deler geçer !
Bazen mis kokulu çiçekler gibidir ,

İzmir'de mevsimin ilk yağmuru yağıyor.
Koca binaları
Çatıdan aşağı
Yıkıyor yağmur.

​Aylardır bunaltan sıcağı,

Geldin.
Yüreğime dokundun.
Sevgi paylaştıkça güzeldir dedin ve gittin !..
Sen uçsuz bucaksız gökyüzünde ,
Maviliklere doğru süzülerek uçup giden bir martı ;
Ben yeryüzünde sana uzaktan sevgiyle bakan bir çift göz ...

Güzel bir insanın
Gözlerine bakınca ;
Gözlerle konuşunca !
İmla satır başı aranmaz .
Noktalı virgülü "Ruh koyar ! "

Oysa serçe parmaklarının ucu değse
Yürek yüreğe sarılacaklar!
O arada örülen inat duvarları yıkılacak.
Aşkta derin küslük öyle yanıltıcı,
Öyle ayak direten bir duygudur ki;
Yüzme bilmeyen iki insanın

Kayıt yapıyoruz!
Bazılarını aklımıza,
Bazılarını vefa hanesine,
Kimilerini tesadüflere,
Bazen vicdan defterimize yazıyoruz.
Acıtanları öfkemize karalıyoruz...

Sanki her şey birden değişti !..
Hasta olsan ,
İyileşene kadar.
Yolda kalsan ,
Eve gelene kadar.

Sen bir kum tanesiydin,
Bir istiridyenin kabuğunun içine girmeyi başardın.
İstiridyenin kucağında sarmalandın,
Değerli bir mücevhere dönüştün..."
Yakında gün ışığına çıkacaksın,
Dünyanın aydınlığına adım atacaksın,

Gençliğin zirvesine tırmanıyorsun ...
Sonra aşağıya yaşlanarak iniyorsun !
Ama hiç unutmuyorsun ;
Gençliğin zirvesine tırmanırken yanında kimlerin olduğunu !..
Yaşlanarak inerken bugün yanında kimlerin olmadığını ..

Kırılmak duygu değildir.
Duygu geçicidir.
Kırılmak bir düşünce biçimidir !
Sonsuza kadar sürer ..