Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Genç balıkçı kayığını bağlıyordu ..
Kıyıdaki evin penceresinde
Ay ışığında bir kız ağlıyordu .
Bir an gözleri buluştu...
Hafif bir rüzgar esti
Balıkçının nefesi kesildi..

Mavi sadece bir renktir ama ;
Nefes alıp verirken ;
Ne kadar içli dışlı olduğumuzu fark ettiğimizde ;
O bir renk ve bir kelime olmaktan çıkıyor !

Yaşamak hiç bu kadar değersizleşmemişti,
Hala birileri cebini doldurma peşinde,
Nasıl biraz daha yer işgal ederiz derdinde...
Anlamını kaybetti insana dair ne varsa,
Vicdanlar körelmiş, ruhlar satılıyor üç kuruşa pazarda.
Doymak bilmeyen hırsların gölgesinde,

Bir ışık var ama güneş ışığı değil !
Bir manzara var ama rüzgar esmiyor .
Rengarenk çiçekler var ama kokmuyor .
Keşke eski zamanlarda yaşasaydım !
Kablosuz cam sahtelik dünyasına düşmeseydim .
Dünyayı genç gözlerimle görebilseydim .

Doğu yaklaşımlar bekliyorsanız ;
Doğru davranışlar gösterin !
Bu huzurunuz olabilir !
Değer verdiklerinizi şaşırtarak sevin !
Aynı yaklaşımlar size de geri dönebilir !
Karşıya savunma hakkı verin !

Çok seven insanları ,
Çantada keklik görenler ;
Gönül işlerinde ,
Sonradan en çok üzülenler oluyor ..
Keklik bu !
Kanatları var !

Bugün ışıltılı bir gün,
Güzel methiyeler çıkar ağızlardan,
Ama ışık sönünce gerçek çıkar kınından.
Bir çiçek verilir bugün güzel bir anı,
Bazen bir mezar taşına bırakılanla aynı.
Kutlamanın ardında ağır bir dünya,

Sizinle işi bitenlerin
Yabancılaşmak için
Tutarsızlıklar yaptığını gördüğünüzde
Ne olacağını merak etmeyin
Değişmesini de beklemeyin
"Kaçıyor !"

Geçecek bu yasaklı, kabus gibi günler,
Gözlerden uzak,
Keşfedilmemiş ne zarif kadınlar var!
Ekmek kırıntılarıyla besledikleri kuşlar ve
Bakımını yaptıkları çiçekler buna şahit.
Uzun süre kapandıkları evlerinden,

Bir çocuğun boyu kadardır ,
Kibirsiz adamların boyları ! ..