Kim ne der hapishanesinde ,
Uzunca zaman ben de yattım !
Sonra bir baktığım ki
Ne zincirli bir kapısı ,
Ne tel örgülerle çevrili bir duvar ..
Ne nöbetçi ,
İnsanlar kişilikleriyle yaşarlar.
Başkalarını anlamaya gayret gösterseniz de
Asıl zorluk sizi anlamaları gerektiğinde ortaya çıkar.
Zikzaklar çizenlerin arkanızda olacağını düşünmeyin.
Yanınızda kimsenin olmayacağı bir zaman gelecek.
Bu dünyaya yalnız geldiniz ve tek gideceksiniz.
Çıkarsam kırılmış yüreğimi
Versem ellerine...!
Parçaları toplayabilir misin, ?
Benzer mi bir öncekine. ?
Birine değer veriyorsanız
Şüphelerle ,
Tereddütlerle ,
Hayal kırıcı davranışlarla ,
Kötü sürprizlerle ,
Karşılaşmayacağınız içindir !
Biz aynı çiçekleri severdik:
Mevsiminde birinden biri hiç eksik olmazdı evimizde
Sümbül,nergis , papatya…
Koklardık onları baharın getirdiği aşkla .
Ters bir gün ,biriktirdiklerini kafasına taktı ,
Vazoyu eline alıp yüzüme bakarak yere çarptı .
Kırılmak bir duygu değildir...
Duygular geçicidir.
Kızmak bile geçici bir duygudur bir süre sonra geçer .
Kırılmak bir düşünce biçimidir.
Beklenmedik davranışların hafızamızdaki izidir.
Sonradan , ne kadar samimiyet kurulursa kurulsun, o kırık parçalar bir daha yapışmaz.
Üzerimizde toplanan
Kara bulutlar dağılsa artık.
Usandık bıktık daraldık
Yıkık duvarlar altında,
Kardeşin kardeşe küstüğü topraklarda
Bombaların gölgesinde büyüyor çocuklar,
Yaşamın başında sevgi ,
Sonunda sevgi !
Kimse son vedanın ne zaman olacağını
bilemez !
Yaşamak dediğin ;
Hayatı paylaştıklarına "Biraz ilgi !"
"İnsanın mutluluğu ne kadar yere sığar ?" desen,
"İki kolu arasına sığdırdığı ,
bağrına basabildikleri kadar." Derdim .
Anne , Baba , Evlat ,Eş , Kardeş ,
Vefalı Dost - Arkadaş ,
Sarman , karabaş birkaç çiçek , bir kuş ,
Bana kıymetli miyim diye soruyorsun .
Ömründen geri kalan zamanı yaşarken
Ben her yerde seninle birlikte oldum.
Seni yıllar önce fark ettiğimde henüz çocuktum .
Başını eğdirmedim .
Başım ağrısa senden bilmedim .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!