Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Kafamda kırk tilkinin hesabı dönüyor !
39 'u arkana bakma çek git diyor ...
Kendinden emin gözleri parlayan tek tilki ;
Bunca emek bunca yaşanmışlık boşuna mı ?
Hatıralarını kime emanet edeceksin ki diyor !!
O tek tilki , otuz dokuz tilkiye direniyor ...

Aklıma kırlangıçlar geliyor ...
Biz de kırlangıçlara benziyoruz !
Bir yerlerden geliyoruz ,
Çamur karıp ,
Yuva yapıp ,

Bizden önceki nesillerin
farklı bir duruşu ve ahlak anlayışı vardı.
Belki hatalar yapıyorlardı ama
asla karakterlerini sorgulatacak yapı taşımıyorlardı .
Günümüze daha az endişelenerek
Daha az yargıyla

Düşük gelirli gruplara ait biriyseniz
Ve geçim sıkıntısı çekiyorsanız,
Hayat monotonluk çemberine döner .
Zaman hızla akıp gider ve insan hayatının gerçekten bundan ibaret olup olmadığını sorgulamaya başlarız .
Çevremizdekilerden de buna benzer sözler duyarız ;
Uyanırsın, boşluk hissedersin,aynı şeyleri tekrarlarsın günaydın iyi geceler ve gün biter ..

Seversin sen gülmeyi...
Her şeyle uğraşmaya mecalin var.
Yapacaklarını ezbere öğrenmişsin.
Zehir gibi zihnin var.
Hiç yorulmadan anlatıyorsun...
Konuşacağın manalı birçok sözün var.

Mavi rengi sevdiğini bilseler
Sana mavi renkte bir hediye verseler
Beğendiğin tonda değilse ;
Davranış bir anlam katar ama
eksik duygu alırsın !..
Hayat da böyledir...

Birebir mutluluk yoktur !
insanlar ortak duygulara sahip olabilir ama
Aynı duygulara eşit oranda sahip olabilmeleri
mümkün değil !
Duygularımızın arasında bile eşitlik yoktur !
Her insan kayıp olan kendi mutluluğu arar .

Ben küsüm.
Öyle birilerine değil !
Kendime küsüm .
Yeniden başlama gücümü
Kaybettiğim için
Küsüm .

Yeri geldiğinde anneni babanı sırtında taşı;
Ama çocuklarından başka kimseyi taşıma.
Kendi yolun, kendi yükün var.
Düşene el ver, kaldır düştüğü yerden.
Eğilme üç kuruş menfaat uğruna.
Duruşun, şahsiyetin bir aynası,

Ben bir merdiven olsam ;
İlk basamağı olmak isterdim !
Yukarıyı hırs yapıp hedefleyenler ,
Beni dikkate almasınlar diye !
Ben bir kapı olsam ;
Bahçe kapısı olmak isterdim !