Herkesin rüzgarı var .
Sevinçler sevinenlere ait .
Kimsenin hüznü de ,
Bir başkasına geçmiyor aslında !
Herkes kendi rüzgarında savruluyor bu dünyada .
Yüreklerimiz de mevsim mevsim...
Seninle aynı zamanı paylaşmadık,
Acının umuda dönüştüğü mücadele yıllarını bilmiyorum...
Birlikte yürümedik ama yine de her düşünceni sevdim,
Çünkü söylediğin her söz gerçeğin ta kendisiydi.
Seni sessiz anlarda bile işittim;
Kulaklarımla değil tüm kalbimle dinledim.
Aşk, sevgi, haber, tez vakit,
Yol, özgürlük, dostluk,
Müjde,nasip, kısmet, hatır,
Hepsini almışlar ;
Fincanın içine katmışlar,
"Kahve olmuş !"
Seninle buluşmamız;
Uzun yıllar sonra
Bir anlığına işleyen,
Eski bir duvar saati gibiydi
Akrep ve yelkovan takıldı
Ve saat durdu...
Sevgi alıp verebiliyorsan,
Diğer verdiğin her şeyi boş ver .
İyi bir kalbin varsa ,
O sana ölene kadar yeter .
Herkesin kendini yükseklerde sandığı ama aslında kimsenin yere sağlam basmadığı bir çağda en büyük güç, kendi kusurlarını görmek ve onları olduğu gibi kabul etmektir.
Papatyalara benzeyen insanlara güvenin,
Papatyalar köklerine sadıktırlar.
Toprağından koparılmadan
Papatyaların kokusu duyulmaz.
Güneşin önünden kopmanın isyanıdır.
Seninle uzun bir yola çıkmak vardı ama ;
Ben papatyayım sen buğday !
Ben evliyim sen bekar !
Seni kurabiye börek ekmek yapacaklar ,
Nimetten sayacaklar !..
Beni toprağımdan yolup
Gökyüzünün ve denizin birleştiği ,
Ufuk çizgisinden ki manzarayı ,
Hayranlıkla izlemek gibiydi suretin ...
Derin ve sonsuz duyguların aktığı ,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!