Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Ben küsüm.
Öyle birilerine değil !
Kendime küsüm .
Yeniden başlama gücümü
Kaybettiğim için
Küsüm .

Ben bir merdiven olsam ;
İlk basamağı olmak isterdim !
Yukarıyı hırs yapıp hedefleyenler ,
Beni dikkate almasınlar diye !
Ben bir kapı olsam ;
Bahçe kapısı olmak isterdim !

Allah'ı hayal kendini gerçek sanıyorsan ;
Dibine kadar yanılıyorsun !..
Umut kırıntısı da bir hayal !
Umut duygusunu ellerinle tutabiliyor musun ?

Ben senin en çok ,
Yüreğini sevdim .
Kibirli kadınlar gibi değil !
" Masum bir "Çocuk ! "

Ben senin en çok burnunu sevdim

Bir kadını sevdiklerinde;
Nelerini severler, bilmiyorum!

Ben, kadının umut ettiklerini,
Her konuda kalbiyle konuşmasını,
Sarmaşık gibi sarıp sahiplenmesini,

Birini gerçekten sevdiğinizde...
Kendinizi tüm benliğinizle ona verdiğinizde,
Bir süre sonra;
Umursanmadığınızı gördüğünüzde,
Değerli olma hissini kaybettiğinizde,
Korkularınızla ​​yüzleştiğinizde,

Işığın vurduğu nesnelerden yansıyan
tüm gölgeler renksiz .
Sevgililerin birbirini önemsemesi,
Sevgi dolu yürekleriyle birbirlerini derinden hissetmesi rengarenk !
Duvarlara ve yere yansıyan kucaklaşmaları siluetleri yine renksiz !
Tüm gölgeler renksiz .

Hissetmiştim
Martıların yokluğundan ...
Anlamıştım sensizliği,
Sessizliğinden !
Sevda denizinde yüzdürdüğüm ,
Yüreğimin ,

"Kimsenin peşinden gidip de neden diye sormayın; sizi gözden çıkarmış birinin kulağından girilmez."

Durup dururken
Bir sıkıntı çöküyor bazen içime
Gözlerimden yaşlar akıyor sessizce
Benden hep ilgi bekleyenler var ama
Ufak bir ilgiye bende muhtacım kendimce ..
Ufak bir ilgi,