Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Dışarıda hayat yorduğunda,
Derin bir nefes alıp yatağıma uzandığımda,
Gece, uyku göz kapaklarıma indiğinde,
Tüm sesler durduğunda,
Duvar saatinden bir ses duyulmaya başlıyor odamda:

Yine günaydın ..
Ve yine iyi pazarlar .
Aylar mevsimler yıllar
Zaman at koşturuyor !
Sürekli ileriye gidiyoruz

HAYAT , kimin gerçek kimin sahte olduğunu bilerek yaşadığın bir YOLCULUKTUR .

Seven insan sevdiğinin yüküne muhtaçtır .
Kaç sene sürecek diye düşünmez !
Feda edilen bir şeyler mutlaka olacak .
Gücü yettiğince ibadettir o yükü taşımak .
Yoksa ne anlamı olurdu;
Sahipsizliğin yalnızlığında ,

Çok karizmatik bir erkek olabilirsin !
Güzel bir gelirin, tatlı güzel sözlerin de olabilir... Yakın çevrene arada sırada neşeli pahalı masalar da kurabilirsin !
Ama bir kadına, bir çocuğa, elden ayaktan düşmüş annene babana kol kanat geren
sevgi dolu bir yüreğin,
Aile sorumluluğu alacak adamlığın yoksa, boşsun!
Nüfus kağıdında erkek yazsa ne yazar...

Yaşamlarını huzur içinde sürdüren,
Yollarını önceden çizmiş insanlar,
Kendilerini iyi hissettirecek şeyler dışında
Diğer her şeyi uzağına iter.
İçinde bulunduğumuz koşullar,
Birilerinin kaprisine ya da gevezeliğine

Gün gelir şafağın paha biçilmez güzel ihtişamının ortasında kalırsın ama MEHTAP her zaman bir başka güzeldir .

Eski kafalıyım ben .
Sana mektuplar yazmayı ne çok isterdim
Öyle süslü püslü ,
Uzun cümleler kurmayı da bilemem .
Mektubum kısacık olurdu .
Başına KIYMETLİM,

Heybetine değil ,
İçine bak !
Keten bir ot ama !
Birleşince ;
Gemi çekiyor !

"Annelerimizin gözleri, bir meleğin yüzünü görebileceğimiz tek penceredir."