Karanlığı, kendi dünyasında bıraktım.
Seni koydum güneş niyetine,
Gözlerimin önüne.
Şimdi seninle aydınlanıyorum,
Yüreğimin gökyüzünde.
Rüzgarın önünde.
Savrulan yaprak misali,
Sıradan yaşar gidersin.
Anlayamazsın ...
Hayat sana sunulan ,
Eşsiz bir armağandır.
Çocukken hayat tombalasından
ne çeksek kartımıza denk gelirdi !..
Bizi dünyaya getirip hayatı öğretenler ebediyete gitti.
Elbiselerimizi değiş tokuş yaptığımız aynı yatakta yattığımız kardeşlerimiz de peşlerinden gitti.
Öylece kalakaldık sağımızda solumuzda sahte gülüşlerle...
En gerekli taşlarımız eksildi.
Gelecek günler için ,
Kimsenin taahhüt sözlerine inanmayın
Ne olacağını önceden öğrenemezsiniz .
Yanlış insanlara doğru duygular verdiğini ,
Bir kenara bırakılmadan asla bilemezsiniz !..
Arsız yalancılardan birine gönül verdiyseniz
Bir süre sonra bir başkasını tercih ettiğinde ,
Seni istemiyorum demezler ;
- Benim bir hayatım var ,
- Yapacak çok işim var ,
- Olmadık saatte arıyorsun ,
Sevda defterine yürek hamalı yazılmışsa,
Gözlerini kapadığında için daralıyorsa,
Aklına her geldiğinde yaşam zorlaşıyorsa,
Ne aklından ne de yüreğinden çıkmıyorsa, Kovalasan da zihninden gitmiyorsa ,
Yüreğine o insafsız ;
Ne yapıyordur denilen merak duygusu yükleniyorsa;
Özlüyorum seni
Saf yanım ...
Eksikliğini hissediyorum
Özledim demek bile ne kelime...
Ellerim saçlarında takılıp kalmış
Gözlerim gözlerinin içinde kaybolmuş...
Papatyalara benzeyen insanlara güvenin,
Papatyalar köklerine sadıktırlar.
Toprağından koparılmadan
Papatyaların kokusu duyulmaz.
Güneşin önünden kopmanın isyanıdır.
Seninle uzun bir yola çıkmak vardı ama ;
Ben papatyayım sen buğday !
Ben evliyim sen bekar !
Seni kurabiye börek ekmek yapacaklar ,
Nimetten sayacaklar !..
Beni toprağımdan yolup
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!