23.02.1991 tarihinde İstanbul Üsküdar’da doğdum. Babam polis memuruydu. Babamın görevi nedeniyle çocukluğum farklı şehirlerde, farklı yerler görerek geçti. Gurbet gurbet dolaştık.
İlkokul eğitimimi Amasya’da, ortaokul eğitimimi ise Çorum’un Alaca ilçesinde tamamladım. Şiir yazmaya Alaca’da başladım. O günlerden bugüne şiire olan ilgimi sürdürdüm ve yaşadığım, hissettiğim her şeyi dizelere dökmeye devam ediyorum.
Hayatım boyunca yazmaya devam edeceğim; yaşadıkça, hissettikçe ve gördükçe şiirlerime yenilerini ekleyeceğim.
Alın bu şairleri içeri, neştersiz ameliyat yapıyor şiirleri.
Canlı canlı yangınlar bırakıyorlar insanın göğsüne,
Ne narkoz veriyorlar acıya, ne de bir parça merhamet.
Bir mısra fırlatıyorlar en zifiri karanlığa;
Kabuk bağlamış ne kadar yaran varsa,
Tek tek kanatıyor şiirleri.
Belki de en ağır zindan,
Gelmeyecek birini beklemektir.
Belki de en acı sürgün,
Kendi yüreğinde mahsur kalmaktır.
Artık adını kısık sesle anmıyorum,
Bağırmıyorum da.
Bir eşya gibi, bir yerinden kaldırdım kalbimin,
Başka bir yere koydum seni.
Sevmek,
Ben senden sonra hiç yaşamadım ki
Sadece nefes aldım, yaşamak değil ki bu
Her sabah uyandım, uyandım sanma
Sensiz açılan göz, uyanmak değil ki bu
Bir fotoğrafın kaldı, bir de kokun
Bir Yazmaya Başlasam Seni
Bir yazmaya başlasam seni,
ne kalemimde mürekkep,
ne günlüğümde yer kalır.
Bir damlaydım, sana aktım,
Bir zerreydim, sende yandım.
Ben olmak ne yorucuymuş,
Sen olunca anladım.
ORHAN DİLER
Bir yanda saraylar, mermer direkler,
Bir yanda aç yatan masum yürekler.
Boşa mı çekilir bunca emekler?
Kantarın topuzu şaşmış gidiyor.
Kimine ipektir, kürktür giysisi,
Ey ebedi gece,
al beni sessizliğine,
aşkım Toprağa karışsın kemiklerim.
bir kuş ötse şimdi,
adıyla sevgilimin...
Bilirim, o da ağlar
Oysaki en kötü yalan bana kaldı,
seni severken sevmiyor gibi yapmak.
Sana veremeyeceğim hayat yüzünden,
sevginin en ağır hali buymuş.
Seni korumak için kendimden sürerken,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!