Bende benden kalan Şiiri - Orhan Dlr

Artık adını kısık sesle anmıyorum,
Bağırmıyorum da.
Bir eşya gibi, bir yerinden kaldırdım kalbimin,
Başka bir yere koydum seni.

Sevmek,
Elinde tutmak değilmiş,
Avucunu açınca ne kalıyorsa oymuş.

Sende ne kaldı benden?
Bende ne kaldı senden diye sormuyorum artık.
Bende benden kalanı topluyorum.

Yorgunum evet,
Ama yıkık değilim.
Saçımda aklar var,
Ama yolum da var.

Bir gün biri sorarsa,
Sevdin mi diye,
Sevdim derim.
Pişman mısın diye sorarsa,
Öğrendim derim.

Çünkü bazı insanlar giderek değil,
Gittikten sonra öğretir
İnsanın kendine nasıl yetmesi gerektiğini.

Orhan Diler
Tokat/Merkez