Sabahın serini eser ovaya,
Kuşlar kanat çırpar mavi semaya,
İnsan emek verir ekmeğe, suya,
Alın teri ile kurulur hayat.
Büyük dağ başında kayalar serttir,
Sen uçsuz bucaksız göklerde bir bulut gibisin,
Bazen yağmur olup yağan, bazen umut gibisin.
Bir bakışın içimi yakar, bir gülüşün can verir,
Sen hem ömrümü tüketen hem yaşama sebebimsin.
Bir yanım sana koşarken bir yanım senden kaçar,
Henüz geç değil,
Henüz vakit varken.
Bir kahve soğumadan,
Bir şarkı bitmeden,
İçinden geçen o cümleyi söylemek için
Özledim,
İnkar etmeyeceğim.
Bazı isimler var, silinmiyor,
Sadece sesi kısılıyor içimde.
Umut ediyorum,
Bu şehirde herkes birini bekliyor.
Otobüs durağında,
bir mesajın ucunda,
ölümün kıyısında,
bir ihtimalin içinde.
Yol uzun, azık az,
Ama korkma.
Aşk varsa heybende,
Yol da sensin, varan da.
ORHAN DİLER
Ne sana kavuşmak nasipmiş bana,
Ne senden vazgeçmek gelir elimden.
Bir mezar kazdım da eski hâlime,
Çıkıp gidemedim kendi içimden.
Sen şimdi kim bilir hangi düştesin,
Ben hâlâ bıraktığın yerdeyim.
Bir akşamüstü rü’yâ gibi kandiller yanarken
Süleymaniye sessiz, zaman durmuş gibiyken,
İçimde yükselen bir ezanla hatırladım
İçim parça parça,
duygular değil, ben.
Hatıralar silinmiş dediğim yerde
hepsi geri geliyor.
Aklım kapıyı zorluyor,
Bazen hiç sevmediğin bir şeyi,
Sırf o seviyordu diye,
O gülerken katlanırsın.
İçinde fırtına varken, dışı bahardır.
Kahveyi şekersiz içersin,
Oysa hep şekerli seversin.
Kaldığı yer gürültülüdür,
Onun kahkahası bastırır her şeyi.
O yürümek ister,
Sen yorgunsundur ama gidersin.
Çünkü mesele gitmek değil,
Onunla kalabilmektir.
Bir şarkı çalar, sevmezsin bilirsin,
Ama o sözleri ezbere söylüyorsa
Sen de mırıldanırsın.
Ucunda, kıyısında seviyorsa —
Yeter sana.
Ve böyle böyle seversin;
Kendinden geçerek değil,
Kendinden vererek.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!