Opia Şiiri - Maraşlı Osman

''Bir girdaptır kilitlenişi iki yabancı bakışın, öyle bir andır ki: hem mutlak vuslat, hem ebedi bir ayrılış.''

Gözlerinin haresinde salkım söğüt gölgeleri,
Bir bakış ki, ruhu kendi dehlizinden uyandırır.
Göz göze gelişlerin o en masum, en günahkar yeri,
Hem bir vaha sunar kalbe, hem çölünde yandırır.
Eriyor zamanın katı kalbi o ürkek temasta,
Benim de bir sızım var, adı konmamış melodi gibi kemanda.
Sen bende gizlisin bilirim, ben sende kayıp ve hasta,
İki gölgeyiz şimdi, savrulan kırık bir yelde.

Gözlerin,
O gökyüzü dökümü gecenin koynunda,
İçime büktüğüm en zarif, en derin sızıdır şimdi...
Bir ömür taşınır mı bu yara,
Fısıldar durur; Gördün ve kaybettin savaşı,
Hüznün lirası çalıyor sanki, bu sessiz vedama,
Geriye kalbimde bilinmez bir adı kaldı.
Yankılanır adın,
Artık duyulmayan o deryada...
Adın; aşkın en güzel, en karanlık şarkısı.