Ayrılık ne kadar da sıkıcı
Seneye bir daha gelsen olur mu?
Bir çiçek tarlasında dolaşırken
Metropolün içinde içten içe çürüyorum
Koşmak istemiyorum
Sadece uyumak on yıllarca
yağmur yağıyor
gök gürlüyor
evvelsi akşam fırtına kopmuştu her
taraf sel
ama şimdi ise
yağıyor sadece
Yağmur yağıyor
Bardaktan boşanırcasına yağıyor Ve ben
Mont giymedim Üşendim
Yine aynı umursamazlığı yaptım.
Havalar çok soğuk
Yalnızlık
Kör olasıca terk edilmişlik
Puslu havalarda kapanıyor göz kapaklarım
“SÖZ”eksik olmaz o anda
haykırır
yanıyorum
birer birer
her bir saç teli
tırnaklarımın diplerindeki
o ıslak et
kulaklarımdaki kıkırdaklarım
Kendimdeyim ama çok uzaklardan bir yankıyım
Saniyeler ile oynayan hayat, eskiz bir deftere yazılıdır
Yaşanmamış bir pişmanlığın yansımasıyla uyandırır
Orada tek bir dert ile anlatır yar.o buğukluk duramaz
Hatıralar siliklesse bile,var olduğunu hatırlatır
Aşkınla ben şen eyledim
Kalbin için göklerden geldim
Unuttun mu beni yar
Ben kalbimi sana verdim
Ama sessizlikte seni dinledim yar
Tek bir damla ile burda var olma sebebi
Her bir umut kırıntısı
Sürekli bir değişme isteği
Bazen de düzeltme isteği
Bu var olma hali
Benim içimde
erde yatan bir fahişe
Elinde viskisi olan ayyaş
Keskin bir fırtınada
Cam kırılır
Her tarafta yanan ateş
Ve Gülen bir kadın
yıkık minareler yeniden dikildi.
koca Osmanlı ebediyete teslimken
koca şehir anlayamaz beni
terk ettiler
kimi ağıtlar yakıldı defalarca uyandırmak için
duyulmadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!