Yaşamak için çok tembelim
İlerlemek yerine durmayı
Koşmaktan geriye düşmeyi
İstiyorum
Mahvolmak
Umutsuzluğun en dibine düşmek
Üç beş kişi hatırladı
Ama kimse tanımadı
Herkes onda kendisini gördü
Ama kimse onu anlamadı
Sadece bir maske var
O maske kişiye özel
tuhaf bir şey var bende
nazar mı değiyor yoksa
başka bir şey mi?
sanki fark ettikçe
dünya umudunu kesiyor...
Turnalar bir düş değil;
görür göçmen kuşlar
semada dolanarak
ve bize
unutulmuş zamanın
masallarını anlatarak
O prangaları bir bir söktüm
Her söküşte daha da büyük
Zincirler çıktı
Anahtarlar ile hepsini
Teker teker açtım
Ama zincirler hiç eksilmedi
Sen bu yolu bilir misin?
bilmezdim kefenimi alıp giderdim
bakardım semaya gönül yarasını düşünerek
huzursuz olurum sanma
damlalar düşer yeryüzüne
Ayna ayna söyle bana
Bitmedi mi bu cefa
Kalemler kâğıtlar ve eskimiş kitaplar ile
Hep mi dert yanar bu eller
Son bir kez de olsa
Yağmurun yağmasını isterdim
O bulutların altında dans etmek
Hadi son bir vals yapalım
Unutalım her şeyi
Sen ve ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!