Hayatta bazı insanlar vardır, tıpkı fesleğen gibi… Dokunulmadıkça kokusunu vermezler. İçlerinde taşıdıkları cevheri hemen açığa çıkarmazlar. İlk bakışta diğerlerinden ayırt etmek zordur onları. Herkes gibi yaşar, herkes gibi konuşur, herkes gibi yürürler hayatın içinde. Ne bir iddiaları vardır ne de kendilerini göstermek gibi bir dertleri… Ta ki bir gün, bir an gelir… Onlara samimiyetle dokunduğunuzda içlerinde sakladıkları bir kapı aralanır. İşte o zaman uzatırlar ellerini size. Sevgiyle, şefkatle, merhametle sararlar yüreğinizi. Verdikleri şey sıradan bir ilgi değil, ruhun derinliklerinden gelen koşulsuz bir kabulleniştir. Çünkü onlar, insanı yalnızca görünen yüzüyle değil, ruhundaki hakikatiyle tanırlar. Kendilerini de, başkalarını da o derinlikten bilirler. Onlar; mutlak sevginin izini sürmüş, aşkın hakikatine dokunmuş gönül insanlarıdır. Böyle insanların yanında kelimeler azalır, hisler çoğalır. Çünkü onlar anlatmaz, yaşatırlar… Böyle bir insanla karşılaştığınızda bunu sıradan bir rastlantı sanmayın. Biliniz ki bir sırlar bahçesinin eşiğine gelmişsinizdir. O eşikten içeri adım atmak mı, yoksa geri dönmek mi? İşte bütün mesele budur… Çünkü o kapıdan içeri giren, artık yalnızca başkalarını değil, kendi ruhunu da görmeye başlar. Muhsin Yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 14:08:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!