Aile sofralarında başlar bazen hayatın yükü, henüz çocukken konur omuzlara "zengin ol" denmeden, ama hep o ima ile büyür insan. Çevre bir aynadır aslında, ama çarpık gösterir yüzünü; kim daha çok kazanırsa daha çok var sayılır. Koşarsın. neye yetiştiğini bilmeden, kimden geri kaldığını bilmeden, ama hep eksik hissederek. "Önce karnımı doyurayım" dersin, haklısındır belki, çünkü açlık sadece midede değil hayatın içinde de dolaşır. Sonra. sonrası hep ertelenir. Düşünmek, anlamak, yaşamak. hep "sonra"ya kalır. Bir gün fark edersin cebinde biraz para, ama içinde büyük bir boşluk var. Ve o boşluk fısıldar: “Sen ne zaman yaşayacaktın?” Muhsin yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 12:00:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!