Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

İnsan hayattan, insanlardan ve kendinden
Öyle durduk yere soğumuyor

Susuyor, sustukça birikiyor

An geliyor içindekiler haykırıyor

Tanrı ortak dil sevginin adıdır. Her can içinde yaratanın sevgi dilini taşır.

Korku, insanların yarattığı tanrılara, şeytanlara ve kötü ruhlara tapmalarını sağlar.

Korkuyu dinin içine yerleştiren sömürgeciler ise insanları korkutarak kendilerine hizmet etmelerini sağlarlar.

Hak etmeyen birine
Hak etmediği bir makam, yetki ve güç verildiğinde
Bu hakkı verenler
Hak ettiği bir kötülüğü
Kendi kabulleri ile yaşarlar

Dünyaya geçici geldiğimizi unuttuk
Özel mülkiyet belasının peşine düştük
Ömrümüz bu borcu ödemeye yeter mi diye
Hiç düşünmedik

Iskaladık yaşamayı

Hayatın manası hangi harfe veya söze sığabilir ki!
Sığsaydı insanlık bunu bugüne kadar yazıp bitirirdi
Mana limanından çok gemi kalkacak
Yeni kaptanlara ihtiyaç olacak

Felsefemiz sevgi dolu düşüncelerin pınarları kurumadan

Anandan emdiğin sütün burnundan gelmemesini istiyorsan,
Önce kendine gelmelisin!
Yoksa ananda helal etmeyecek sütünü!

Anadolu'da şairler böyledir
Taşı gediğine bir kez koyarlar

🔘▪️ Ağız Sütü Büyüttü Uyumayan Türk Nesilleri▪️🔘

Yeryüzü ulu sevgi gücüne Türk ulusu denir. Millet arap ümmet kültürü ifadesidir. Devrim sonrası bu ifadelerin tümü değişecek.

Türk olan bilir bu bilgiyi. Yeni doğum yapan inek, koyun, keçinin ilk sütüne ağız sütü denir. Çok farklı bir tadı vardır. Türk oğulları bu ilk ağız sütünü yaşam da uyutulmamak için içerek büyütülür.

🔘 Süt Tozu İçmiş İçirilmiş Hainlik 🔘

Nabza göre şerbet ver diyor sır devre hızlı yanıp sönmesin ibret tam alınmış olmalı yeryüzünün yüzsüz yüzü.

Bugün de 1950'den beri düşmanlık yaptığı yere övgü düzüyor utanmadan!

İnsan insana misafirdir
Sözünde, sohbetinde dinlenir
Ya da gönlünde demlenir

Benim gönlüm tabiattan yanadır
İlham kaynağımda, dinimde odur

Bizden önce yaşamış insanlar gibi olsak tabiatı onların gözüyle görsek muhakkak bugün ki gayri sükunet içinde olamazdık..!

Onlar kendilerine; güneşi, ayı, dağı, taşı, bulutu, bir başka canlıyı, babalarının hayrına Tanrı olarak görmediler.
Onlar tabiatta saklı sırrı bizden daha iyi anlamış insanlardı.

Bugün biz hiç bir emaneti koruyamayacak kadar çaresizlik içindeysek tartışmamız gereken bizim insan olup olmadığımızdır.