Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Kendine karşı kördür insan. Hakikatin bakışı bir tek insanın kendine bakışında bulanık hale gelir.

▪️ Önder Karaçay ▪️

Doğal insanların
Yarım sevmek gibi
Bir huyları yoktur

Severlerse tam severler
Sevmezlerse sevmediklerini

Düşmanını iyi tanı
yaklaştırmamak için
Dostunu iyi tanı
sırtından vurulmamak için
Kendini iyi tanı
insanlığı yaşatmak için

Kendinden başka kimseyi tanımıyordu
Herkesin kendisini tanımasını istiyordu

Önder KARAÇAY

Düşmek her zaman kötü değil
Elimizden tutup kaldıran ile elimizden tutmayanı ayırırsınız

İnsanları tanıyorum diye kendinizden emin olmayın
Yanınızda olduğunu sandığınız kişileri
Karşınızda görünce tanırsınız

Hala ithal ederek besliyorlar bizi

Anadolu'yu üzerinde yaşayanlara iyice küstürüyorlar

Suçu nereye atacaklarını şaşırmış bunlar

Yaşanan olaylar hakkında
Geniş zamanlar da düşünerek
Kesin yargıya varanlar

Düşünme fırsatı verilmediğin için
Sıkışmış dar zamanlarda

Organize hırsızlık yaparsınız büyük bir ulusu uyuttuğunuzu düşünür artık kendinizi dünyanın tek hakimi sanacak kadar o hırsız düzene güvenirsiniz.
Yalnız bu hırsızlık anlaşılıp hesap vakti geldiğinde hiçbir hırsız bunu ben yaptım demez.
Suçu paylaşmaya gelince birbirlerine düşer ve biterler.
Suçu paylaşmak ganimet paylaşmaya benzemez.
Hırsız dürüst değildir.
Hırsızlığın arkasında bile duramaz.

Köyümünde bir soyadı var.
Soyadı yasasına uygun yaşayan köylerden biri.

Suhara ilk adı.
Su nerede diye sanki soruyor?
İkinci adı Yakınsu ile su yakında diyerek yanıtlıyor.

Mitoloji dokudu inançlar örtüsünü. İnanç örtüsünü giyinen her insan bir korkuya kapılarak bu örtüyü öteki alemde açacağım hayali ile kapadı dünya yaşamına us ve duyuncunu.

Birilerini bu dünyada yaşatmak gibi kendi sırtlarına yüklenmiş bir misyonları vardı.

Her inanç kültürü bir misyonerlik faaliyeti değil miydi?