Kırıp attım kalemi,kara kara yazıyor.
Dur demekle olmuyor,daha beter azıyor.
Başı sonu belirsiz,düşünceler zinciri.
Tutamazsın onları,kayıp gider her biri.
Ömrümün sonundayım,neyi sorar ararsın.
Arzuların sonu yok,gitme gönül yanarsın.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta