Ömrun Bende Olsun

Aklın bende olsun,
başka şeyler düşünsün dünya.
Elin bende olsun,
bırak bütün kapılar kapansın.

Gözün bende olsun,
bir kalabalıkta beni bulsun.
Kalbin bende olsun,
bütün yanlışlarından beni seçsin.

Ama en çok ömrün bende olsun;
öyle bir günlüğüne değil,
bir sabah uyanıp
akşamına benden vazgeçmeyecek kadar.

Aklını isterim,
Beni düşün diye değil yalnızca;
düşüncelerinin en kuytu yerinde
bana yer açılsın diye.

Elini isterim,
yolum düştüğünde değil sadece,
yolumu kaybettiğimde de
parmakların beni tanısın diye.

Gözünü isterim,
Yuzümü gör diye değil;
kimsenin görmediği yorgunluğumu
bir bakışta anlayasın diye.

Kalbini isterim,
içinde bir misafir olmayayım;
kapısını çalmadan girebildiğim,
çıksam bile özlendiğim yer olayım diye.

Ve ömrünü isterim sevgili,
en çok onu…

Akıl değişir,
el yorulur,
göz kararır,
kalp bile bazen kendine yabancılaşır.

Ama ömür dediğin,
bir kere yan yana yazıldı mı iki insanın arasına,
silgisi bulunmayan
uzun bir cümledir.

Aklın bende, elin bende,
gözün bende, kalbin bende…
Hepsi güzel de sevgili,
benim asıl dileğim şu:

Ömrün bende olsun.
Benim ömrüm de sende.
Ölüm hangimizi önce çağırır bilmem;
ama yaşadığımız müddetçe
birbirimizin evi olalım.