Ömer Tural Şiirleri - Şair Ömer Tural

Gölgenden kaçarsın
Tutma beni der gibi
Koşarsın koşarın çatlarcasına
Uykudan uyanmışcasına
Korkulu dünyadan kurtulmuşcasına
Düşüncelerden kaçarsın

Kalbimde duygular zincire vurulmuş
Anltamam seni Menzil çeşmesi
Suyunla hep nazlı nazlı akarsın
Anlatamam seni Menzil çeşmesi.

Üç kürünün vardı birde olluğun

Bir göründün yok oldun
Bu ne biçim rüyaydı
Hıçkırarak uyandım
Göz yaşımla sevdiğim.

Şöyle döndüm maziye

Aşıklar piri,benim üsdadım,
Diken arasında bir gül gibisin.
Dilinden bal olup akan sözlerin,
Sen nasihatınla bir nur gibisin.

Senede şu alemi hayran eyledin,

Hey Gidi Günler

Siz elli yaşın üzerindekilerden sorun
Bahçeli Evler Mahalesinde
Kim yapardı yayıncılk
En son kasetleri kim çaldırırdı

Karayüce dağının eteklerinde,
Çiğdem bizim, nevruz bizim, gül bizim.
Arının süslediği peteklerinde,
Nektar, nektar atunlaşmış bal bizim.

(Ömer TURAL // Eylül 1990)

O kadar hafifimki
Baharda gibiyim
Olgunlaşan meyvem sensin
Daldan dala uçuyorum sevdan ile coşuyorum

Hor göme seni istediğimi

Gözlerin ah senin mercan gözlerin
Seher yeli gibi eser gözlerin
Gök yüzünde yağmur bulu misali
Sanki bir şişektir çakar gözlerin.

Gözlerin baktıkça bağlıyor beni

Ben Hem Ona Hem Sana Krgöl Dedim

Ben her ikinizide gönülden sevdim
Hem ona hem sana Karaöl dedim
Çeşmi siyahım zülfü siyahım
Ben sana hem ona Karagöl dedim.

Ben ne haldeyim, bak gör.
Kuruyan ellerim, çatlayan dudaklarım
ve çağresizliğim...
Bir köşeye terk edilmiş
Anası olmayan çocuklar gibiyim.