Ömer Tural Şiirleri - Şair Ömer Tural

YALANCI, YALAKACI

Alttan vurur üsten vurur
Her sakala tarak vurur
kuyruğunu sallar durur
Yalancı, yalakacı

YALANA DEĞMEZ

Hakikat yolundan sapma ey gönül,
Yalancının sözü yalana değmez.
Yıkılır güvenin, kalmaz hiç hükmün,
Üç günlük dünyada talana değmez.

YALANCIDAN UZAK DUR

Ucuz değil hiç kimsenin hayatı,
Ağzı başka, kalbi başka olandan
Uzak dur ki kararmasın tebessüm,
Kendi ellerinle kendi ömrüne.

Yalancı olmamak için,
Önce adam olmak gerek.
Pervane olmak yerine,
Rüzgara göğüs vermek gerek!

Hakla, adaletle yürümek gerek,

YALANLA YOLA ÇIKAN

(Ömer TURAL – 11’li hece ölçüsüyle düzenleme)

Yalanla vurursun önce çevreni,
Sonunda vurursun kendi özünü.

YALAN ve HASETLİK

İnsanlar bir şeyler yapmaya toplum için faydalı olabilecek şeyler geliştirmeye üretmeye çalışır. Başarı tesadüf değildir. Emek ister. Zaman ister. Fedakârlık ister. Azim ister.

Etrafımızdaki insanları ve onların yaptıklarını konuşmalarını iyi dinleyip gözlemlediğimizde o insanın ruhsal durumu hakkında bilgi sahibi olabiliriz. Çünkü söyledikleri ile yaptıkları bunun kanıtıdır. Dün söylediğini bu o gün unutuyor ise, yaptığıyla söylediği birbirini tutmuyor ise sana ayrı başkasına ayrı konuşuyor ise Bazı insanların elinden bir iş gelmez lafla peynir gemisi yürütürler. İnsanlığa faydalı hiçbir şey yapmazlar ama eleştirmeye, bilgisi olmadan fikir üretmeye, karalamaya bayılırlar. Hazıra konma emek vermeden başkasının emeği üzerinden yükselme derdindeler. Kendisi emek vermeden fedakârlık yapmadan başkasının emeği üzerine konan torpillerle bir yerlere gelen insan hiçbir şeyin değerini bilmez. Onun için değersizdir. Harcaması yok etmesi kolaydır. Herkesi kendisi gibi düşünür öyle davranır. Başarının onun nezdinde hiçbir önemi yoktur. Önemli olan torpilin gücü kendisine katkısıdır kazandırdıklarıdır.

YAMAN AYRILIK

Sesiz bir çığlıktı el salayışın
Her zamankinden farklıydı yolcu edişin
Bu defa ayağada kalkmadın
Beliki bana değildi isyanın ,ama

YAMAN AYRILIK

Sesiz bir çığlıktı el salayışın
Her zamankinden farklıydı yolcu edişin
Bu defa ayağada kalkmadın
Beliki bana değildi isyanın,ama

Gözlerim yaşlı, her fidanı severek Selam dururdum her sabah Hatır sorardım, nasılsınız diyerek
Her akşam güneş batarken Uğurlardı beni fidanlar "Bekliyoruz" derlerdi
Şimdi güzel tepede yangın var Yalan olur, ağlamadım desem Atam da ağlamıştı Kesilen bir iğde ağacına
Yine de inanıyorum
O yangın son olmayacak
Yeni fidanlar büyüyecek

TAHA

Gün gelir,garip bir dedem var deyip hatırlarmısın
Taha,yoksa herkes gibi unuturmusun.
Bir gece ansızın kapı zilimi çalarmısın,
Yoksa yaşlı gözlerle beni bekletirmisi.