Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Öyle bir alışmış ki bu beden hergün koşmaya
ayaklarımın ikisi de fazlaca usta koşucu olmuş,
ona göre eğitmişler kendilerini
ona göre uyumlandırmışlar yere basışlarını
aerodinamik yapılarını...

Söyle o gafile,
kimin haklı
kimin haksız olduğu
gönül ve dost meselelerinde
belli değil kimsenin huzurunda
Allah'tan başka.

Hani vardır ya
metropol sosyetesinde
ve entelinde;
ortak şeyleri dinlediklerinden kimi zaman
biraraya geldiklerinde
dinledikleri sanatçıları tokuşturduklarında

Sorunun önce kendinle olsun.
Kirana zalimce zam yapan ev sahibiyle,
seni alt eden, beygir gibi işe koşan müdürünle değil,
kol gibi kazıklar yediğin kanki koleksiyonunla veya
bozan havalarla, ısınan dünyayla hiç değil! ..

Bu iman işleri,
düşünce, iyi niyet,
felsefe işleri
kimdedir
kimdeki makbul
kimdeki hasarlıdır

Ne? ! Suboku mu? !
lan bana bak ağzını topla!
büyüdün de geldin bana bok-mok mu diyorsun? !
Bokla suyun ne ilgisi var? !
biri nimet, biri atık lan!
vallahi bak ağzını topla, şimdi yiyeceksin bu yaşta bir tokat!

Bütün gün kendi kendime eğlenircesine,
dalgamı geçercesine,
aslında gerçekten de
yaptığım işi severcesine,
tapınırcasına ona,
ve lanet olsun

Susmak lazım
bazı şeyleri unutup, tarihe gömmek lazım.

Bazı sırlar sevgi doludur.
içinde sakladıkça büyür, yetişir
dallanır, budaklanır

En bilge geçineninden, en materyalistine,
en zeki geçineninden, en gerzeğine, safına,
kendini öğretmen sanandan, öğrenciliğin çömezliğindekine,
şairinden, yazarına, taşlamacasına
herkes ucundan
çaktırmadan yanaşmaya çalışıyor hep...

Çoğu zaman
ne kadar kendi içimde hiddetlenip
köpürsem de öfkeden;
şu iş yerlerimizde ara sıra
hepimizin karşılaştığı
kimseye selam vermeyen