Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Gölgede kalmak için çok geç...
güneş içimden
beni gölgeleyen çatıların altından doğuyor
yukarı doğru...
zaten olması gereken de buydu.
yukarıdan aşağı girmesi güneşin

Gül bana gül,
geç dalganı!

kadın'sın, güç sende.
Bense peşinde pervane çaresiz;
böyle kurulmuş düzen

Güldüğümde, ağlayanların
ağladığımda, gülenlerin yalancısıyım.

Bu yüzden sakın ola kanma
güvenip de bir halime
yanıma yanaşma!

Bazı insanların
hatalarını bulurum, çıkarırım;
'suçlu' olurum.
Eşşşek Şakalarını bulurum, çıkarırım;
'suçlu' olurum.

Gözlerden uzaktaydı
teke tektik
erkek erkeğe
delikanlılar gibi bıçkın
korkusuz, umarsız.

Belki de ayak fetişistleri
dünyadaki en büyük güç düşkünleridir?

O endamlı, abide gibi
yüzyıllar boyu heykellere konu olmuş insan vücudunun,
yaşam boyu ayakta ve dik durmasını sağlayan

Koyma gizemini
anahtarı bir tek sende olan
altın kaplama eşsiz kutuna.
tek başına ne yapacaksın ki?
dünya burası;
gün gelir anlarsın yanıldığını

Günün açılışında
kediler, köpekler, kuşlar
çoktan mesailerine başlamış olsalar da
sen insansın;
şöyle bir kendini topla
işlere paldır-küldür dalma

Sektörler çoğaldı
ikiz, üçüz ve şimdi de beşiz doğurdu.
Hatta amip gibi bölünmeye başladı!

en maddisinden en ulvi amaçlısına
hepbir elden buna uyuldu.

kabul etmek lazım
daha fazla üzülmemek için
bazı dostlukların sadece 'sanal' olduğunu
-orada- kalacağını
Dünya yüzeyine inmeyeceği
ve inerse