Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Evliliğin, sana ait olan yuvanın belki ta kendisidir.
Bütün sıcak duygularını, aşkını
sevginin aşama-aşama hallerini
yıllarını, hayat arkadaşınla
o duvarların arasında biriktirirsin
en yoğun şekilde...

Bilgelik artık herkesin cebinde
pimi çekilmiş bomba...
Fazla değil
vallahi de çok az bir çaba gerekiyor!

önündeki tek engel ise karşındaki ayna...

Daha ne kadar içimde tutabilirdim ki? !
daha ne kadar o tonlarla yokedici bombayı
karnımda, böbreklerimde, kalbimde
ve en batırıcısı; beynimde taşıyabilirdim! ?

İşte o esmere arkadan her bakışımda

Hani şu tam bir ev erkeği olmalarına rağmen
kırk yılda bir de olsa çapkınlık yapıp
manken güzelliğinde kadınlarla yatan erkekler vardır ya;

aynen onların
orgazm sonrası bir anda içlerini saran o garip pişmanlık gibidir

Lan daha yeni ara verdik
pofur pofur
puro içimine!
İki gün geçti üstünden.

Güya araya bir 5 gün koyacaktık

Şu bizim ülkede iş kategorileri nasıl da
insanları damgalar hale,
işaretler hale getirilmiştir el birliğiyle! ?
nasıl da o 'kutsal' kabul edilen iş eylemi
insanları alta-üste koymaya hizmete döndürülmüştür.

Sessiz, sakin, kendi halimde
biraz ulvi
biraz meditatif
hedefim uzaklarda
suya-sabuna dokunmadan göçüp gitmektense

Ya bu anlamsız
aptalca
dünyayı bitiren komediye sırtını dayayıp,
sen de pişmiş kelle gibi sırıtacaksın
ve bir şey olmamış gibi yapacaksın

Arkadaş
o pisuvara şarıl şarıl işerken
beyaz seramik parlak yüzeyli nesnenin içinde
ya bir kedi leşi görmüş olmalı
ya da yanlışlıkla hızla avuda kalkıp
kendi ağzına işemiş olmalı ki;

Dünden yorgunluk bastı
saat geçti
koşu yandı,
servise 10 dakika kala akıl başa bastı,
bir hışımla kalkıldı
yüze sular çarpıldı