Öleceğin Gün Şiiri - Şenay Tek

Allah seni yaratırken kendi nefesinden üfledi ve öleceğin güne kadar o nefesi (ruhu) tertemiz saklaman için sana emanet etti... Bu yüzden vücuduna giren ve çıkan her nefesi kirletmeden tertemiz olarak sahibine teslim etmek zorundasın... O nefes ki; dünyadayken sana hediye edilen halifelik makamının mührüdür... Bunun anlamı şudur;
Her iyiliğin altında her hayrın altında senin mührün (ruhun-nefesin) bulunmak zorundadır... canlı cansız, mikrodan makro'ya tüm varlıkların yardımına , senin nefesin yetişmek zorundadır... Mademki Allahu Teala seni nefesi ile destekledi... Sen de nefesi kesilmek üzere olanlara nefesinle destek vermek zorundasın... Zorluklar ve yokluklar karşısında nefesi daralanlara yetişmek ve onlara nefes olmak zorundasın... Allah'ın sana verdiği nefesi paylaşmak zorundasın... Mademki o sana tenezzül etti ve kendi ruhundan üfledi... Sen de sahip olduğun nefesle başkalarının ruhuna üfleyerek destek olmak zorundasın... Onların nefeslerini genişletmesinde yardımcı olmak zorundasın...
Yeryüzünde hiçbir şey yoktur ki; zekatı verilmek zorunda olmasın... Nefes'in zekatı da nefestir... Zorda olan insanlara... İnsana, hayvana, doğaya kendi nefesinden üfle ki, Allahu Teala da kıyamet günü, düşeceğin ateşi üfleyerek söndürsün... Şimdi soru şu;
Bugün Allah rızası için kimin yada neyin ruhuna üfledin...üfleyeceksin...