Kapat çocuğum ellerini
Görmesinler gösterme karalığını
Kir değil biliyorum
Onlar senin emeğin alın terin
Ve emeğinin karşılığı
Yine de gösterme ellerini
İnanmazlar size
Kimse sizin öldüğünüzü görmedi
Yanıp tutuştuğunuzu
Kül olduğunuzu
Barışa sevdalısınız
Siz gün ağarırken de seversiniz
İnsanı aşka, aşkı şiire, şiiri zamana
Zamanı güzele, güzeli ölüme, ölümü sevgiye ve estetiğe
Sevgiyi gözyaşlarına ve yozlaşmaya, yozlaşmayı umuda
Umudu arayışa, arayışı kaçışa, kaçışı gurbete
Gurbeti savunmaya, savunmayı sürgüne, sürgünü zafere ve özleme
Zaferi sipere, siperi işkenceye, işkenceyi sevdaya
Sen benim en güzel kuşumdun
Ben senin en çirkin sahibin
Çirkinlik engel mi sevmeye
Engel mi çok sevmeye
Engel mi sevilmeye
Ne ki engeldi sevilmeye
Bol bol şaka ister canım
Sigarada ister
demli çayda
Oysa bırakalı
unutalı yıllar oldu
Bu gurbet insana yapmadıklarını da özletiyor
Sende bir doksanken boy
Ben de bir kırk
Bir kırk beş
Bir elli
Hatta bir atmış
Elbette yarımın da lafı olur
Ağla bacım
Onlar ağlatmayı sever
Aslında ağlanacak halimiz yok
Sende biliyorsun
Ama yine de ağla
Senin gözlerin ıslansın
Bana şiiri sorarsanız
Size yaşamı anlatırım
Çünkü yaşamın kendisi şiirdir
Kimse farkında olmasa da
Yaşarken şiirler yazdığının
Özüdür şiir yaşamın
Şairlik neyine anam senin
Şiir kim sen kim
Her şeyden önce
Sen fakir bir aile çocuğusun
Taşrada yetişmişin
Bildiğin kelimelerin sayısı belli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!