İğrençliği çekilmiyorken yaşamın
İyi ki ölüyorum diyemiyorsam
Kurtulmak üzüntü veriyorsa acılardan
Sevinçleri korkuturken ölüm
Yaşamaya can atıyorsam
Bu arsızlığımı neye borçluyum bilmiyorum
Ne güneşim var doğacak
Nede gecem var
Mehtabım olacak
Yıldızlarım yok
Gökyüzünde
Karanlıkta adım yazmıyor
Çoğunu kendine saklarken her şeyin
Azını alırsın suçun
Başarısızlığı korkuyu başkasına verirken
Cesareti ve kazancı kendin istersin
Çirkinler başkasının
Güzeller benim olsun dersin
Sen senin ol
Ben benim
Herkes kendinin
Ne sen bana ait
Ne ben sana
Özgürce yaşayalım kendimizi
Gözümüzün yarısı görmese de
Bir yarısı üstünde olsun cehaletin
Ve zulmün
Ve kalleşliğin
Bir yarısı görmese de
Korkuyorum görmek istiyorum
Gökte yıldızlar var
Gecede parlar
Güneşteyse kaybolurlar
Oysa biliriz ki hep varlar
Yaşarlar
Şekiller değişir
Çiçekler ektim bahçelere
Büyüsünler büyüsünler de açsınlar
Açsınlar da sunayım sevdiklerime
Bir deremiz var yeşilliklerle dolu
İki kenarından ağaçlar akıyor
Alabildiğine seyredersen görürsün
Belki ağladığımı fark eder misiniz
Dudaklarımın ıslaklığına baktığınızda
Ama yüzüm sizden taraf değil
Belki size bakmadığımdan anlarsınız
Belki de yutkunuşumdan
Ve yutuşumdan gözlerimde gözyaşlarımı
Bana sıkın silahınızda kurşun varsa
Savaşa sıkın
Mermi kaldıysa çakaralmazınızda
Namlunuzu bana çevirin
Madem öldüreceksiniz
İşte ben
Dört yanım bağlı
Şu kalan köşeler
Onlarda kapalı
Ne baharı görebiliyorum
Ne yağmur yağıyor üstüme
Ne ıslanıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!