Bunlar ne ki
Şiir dediğin
Taşmalı kitaplardan
Derelerde akmalı
Ormanları
ve yeşili yaşatmalı
Tanrım annem olur musun
Beş yaşında kimsesizler yurdundaysam
Ve kimse kucaklamıyorsa beni
Gözyaşlarıma aldırmıyor
Acılarımı paylaşmıyor
Okşamıyorsa saçımı
Ekşi olsa da limonlar
Bu kente aitti
Söküp atamazsın tadını
Bir deniz kentiydi mersin
Henüz kentleşmemiş bir köy ağacıydı
Meyveleri Türkçe konuşamayan çocuklardı
Bana bir silah verin
Asker olup barışın nöbetini tutacağım
Barışın nöbetini tutacağım
Dostluğun ve sevgininde
Komutanım önce ver elini öpeyim
Bir kurşunla rüzgârı vuracağım
Sen belki sevginden güzelsin
Yani şu dallardaki güller kadar sevimlisin
Görünce sevesi geliyor insanın
Güzelliğin boynundan da uzun, kilondan da ağır
Ama beş para etmezsin
Yok seni satacak değilim
Kim kimi aldattı
Kim kime ihanet etti
Kim kimin sevgisini aldı kaçtı
Kim kimin gururunu kırdı
Kim kimi daha çok üzdü
Kim kimin mavi bakışını kapkara yaptı
sınırda bir kuş öter
tel örgülerin üzerinde
kargada olsa gak der
kanarya olsa şakırdar
ama ne yana uçsa gider
ülkeler sınırsızdır
Sen telleri kes anne
Bende zincirlerimi kırayım
Ve şu mayın tarlasına
Bir adım kala
Ya sen askerim
Kaçarsam beni vuracakmısın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!