Ben şimdi ölmeye gidiyorum
Küs değilim
Yaşamı seviyorum
Aldım sesimi gidiyorum
Sevdiğim bütün insanları da götürüyorum
Eşyalarla işim olmaz
Soğukta ateş ol
Karanlıkta ışık
Kendini yak
Kendini ısıt
Kendini ışıt
Kendini aydınlat
Martılar balık avlıyordu en yasak mevsimlerde
Uysalar diyeceğim ama
Yaşayamazlardı o zamanda
Öyleyse yasaklar herkese konulmamalı
Yasaklarında sınırı olmalı
En sevdiğim ağaçları görmedi gözlerim
Aman tanrım bu ben miyim?
Bu kuşlar yüreğimde uçardı
Hatırla biraz
Dudaklarımda gülerdi yeşil
Maviler sabahımdı
Akşamları
Sabahı beklerim uykusuz
Sabahları seni
İlk işim
Son işim bu
Sana ayarlamıştım zamanı
Hep bir şeyler istedi canım
Çoğuna sahip oldum
Hiç şükretmedim
Belki öyle göründüm
yine de hep eksik kaldım
buydu insanlık
gözlerimde kör olsa git
sensiz gemilerim batsın git
denizim kurusun
güneşim sönsün sensiz
yeterki git
dünyam olmasın
Karakol karşınızdaydı
Sizi görmezdi polisler
Sorgulamazdı
Karakol komşunuzdu
Belkide siz karakolun içindeydiniz
Ya siz polistiniz
Sevdim
Çünkü karşılıksız
Çünkü bakışın yetti
Gülüşün yetti
Mutluluğun yetti
Ellerimi tutmak önemli değil
Acı keder ızdırap
Parantez içinde mutsuzluk
Üstüne birkaç yudum şarap
Kazanç mutluluk sevinç
Kayıp mutsuzluk
Hadi yine karlısınız




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!